Zastępczy zespół Münchhausena

Zespół Münchhausena polega na wywoływanie u siebie symptomów choroby, w celu wymuszenia hospitalizacji. Często chory domaga się niepotrzebnych z medycznego punktu widzenia interwencji chirurgicznych. Zespół ten często stwierdza się u osób cierpiących na zaburzenia osobowości lub z tendencjami masochistycznymi. By stać się pacjentem chorzy prowokują krwotoki i wymioty, połykają ostre przedmioty lub symulują utraty świadomości i napady padaczkowe.

Zaburzenie psychiczne noszące nazwę zastępczego zespołu Münchhausena należy do zaburzeń pozorowanych, które najczęściej występują u rodziców i opiekunów dzieci. Niemal w 98% przypadków to matka jest sprawcą, a ojciec jest zupełnie nieświadomy sytuacji. Zaburzenie to polega na świadomym wywoływaniu chorób u osób będących pod opieką, które następnie wymagają zabiegów specjalistycznych. Mogą one być niebezpieczne dla życia i zdrowia dziecka. Ofiarami są najczęściej dzieci w wieku od 2 do 6 lat, a ich śmiertelność sięga 10%. Do głównych symptomów tego zaburzenia należą: zmyślanie lub wywoływanie u dziecka choroby przez rodzica lub opiekuna, domaganie się przez niego kolejnych serii badań, twierdzenie niewiedzy o przyczynach choroby oraz ustanie objawów u dziecka podczas nieobecności opiekuna.

Trudno określić motywy takiego działania. Prawdopodobnie sprawca chce zwrócić uwagę personelu medycznego lub członków rodziny, ponieważ pozbawiony jest jej w życiu codziennym. Dąży do uznania i pochwał za opiekę sprawowaną nad dzieckiem. Być może przebyta przez siebie ciężka choroba lub hospitalizacja np. po próbie samobójczej sprawia, że sprawca czuje się dostrzeżony i to samo ma miejsce, gdy przebywa w szpitalu jako rodzic chorego dziecka.

Heparinum

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *